De voorsteek
Vriendin L vroeg mij onlangs met welk steek ik mijn deken (ondertussen meer dan drie jaar oud) had gemaakt. Deze dus: de eenvoudigste. Toen ik nog niet kon stikken met het machine, kon ik niet anders dan het deken met de hand afwerken. Ik gebruikte toen een dikke naald gebruikt en wol. Het gaf een rustiekere afwerking en eerlijk gezegd, het is mooier afgewerkt dan als je uw rand doorstikt met het machine.
Vorige week naar Saint Amour gaan zien in het cultureel centrum Scharpoort in Knokke.
Vooraf konden geïnteresseerden kennismaken met de uitgestalde kunstwerken van de voorbije arts&krafts klassen.
Schilders, beeldhouwers, pottendraaiers, juwelenmakers, steenkappers, houtsnijders en ook van die dekentjes. Die door geduldige kokkette oldtime-zeesterren uit Knokke en omstreken kunstig aan elkaar waren gepast, gekozen uit verschillende soorten stukjes weefsel soms opgelucht met een breed borduurwerk met al dan niet losse lapjes erop bevestigd.
De kennismaking met het aangeboden palet van dichters, muzikanten en schrijvers achteraf die avond, was zeer te smaken; bij sommigen gingen mij de haren rechtop staan en wiegde ik mee met de zee.
Voorsteek, voorsteken en voorbijsteken, allemaal goed en wel als je jezelf maar niet probeert in te halen.
Aan een grote vijver in oudenaarde gaat weldra “Den DrONK” open, ik vraag mij af of we daar ooit konijn zullen eten ? In ieder geval een geslaagd project…