Kwaad
Kwaad zijn mag tegenwoordig niet meer. Je moet altijd lachen, lief zijn, sympathiek, vriendelijk. In vergelijking met vroeger was mijn temperament verbeterd. Tot we begonnen verbouwen… en ik in contact kwam met het eigenaardige ras ‘aannemers’. Sindsdien neemt mijn vroegere assertiviteit langzaam maar zeker weer de overhand. Omdat het ‘lief zijn’ in situaties, waarbij ik met mijn hoofd tegen de muur zou bonken uit frustratie, mij niet meer afgaat. Het lukt mij minder en minder om mijn ‘kwaadheid’ in bedwang te houden.
Ik vind dat een goede evolutie. Want eerlijk gezegd, ik laat teveel over mij heen lopen en het hangt mijn keel uit. Dit geldt trouwens niet alleen voor onze verbouwing maar voor zoveel andere zaken. Dus ik neem mij voor van opnieuw meer mijn mening te zeggen, streng en kordaat als het moet. En ik zal het mij niet aantrekken als mensen mij verwijten dat ik een kwaaie ben, of een vieze. Zoals ze zeggen in de volksmond: “brave zijn is geen gave“.
Ik geef je groot gelijk. Mensen moeten soms wat op hun strepen staan.
Ge zijt schoon als ge kwaad zijt. Zeggen ze dat ook tegen u ? Wel ik vind het schoon dat mensen hun ongenoegen uiten, ermee blijven zitten is dodelijk.
Kwaad zijn moet zo af en toe, en zeggen wat je te zeggen hebt, moet zeker.
Succes met die assertiviteit! :)
oejoejoej, je gaat bouwen… leg maar al wat aspirientjes klaar :o)
Zeker als je aan het (ver)bouwen bent moet je op je strepen staan!