Windy Corteel
Windy, een vriendin, heeft een mail rondgestuurd met de vraag of we haar nieuwe website eens wilden bezoeken en onze mening geven. Zowel over haar werk als over de site. Meteen voer voor reflectie en wat geschrijf.
Windy’s eigen ontwerp voor de website, wel, ‘less is more’ werkt bij haar! Vooral de ‘Profile‘-pagina en de ‘Contact‘-pagina vind ik heel geslaagd. De kunstwerken, en dan vooral haar tekeningen, doen mij aan voortplanting (vooral eicellen en baarmoeders) denken maar dat heeft waarschijnlijk meer met mijn hormonen te maken dan met haar visie.
Ik ken niets van kunst. Geen namen, geen theorieën, geen geschiedenis. Ik ben nooit geen feitenmens geweest en zal het nooit worden. Voor mij is kunst ‘mooi’ als het mij blijft boeien. Met andere woorden: subjectiever kan niet! Wat niet wil zeggen dat ik geen mening heb. Want ook als het over kunst gaat, ben ik eigenwys.
Als ik naar kunst kijk, denk ik meestal in woorden waarvan ik vind dat ze erbij passen en mijn gevoel omschrijven. Bij haar schilderijen denk ik aan: kordaat, hard, donker, streng. Sommige boeien mij wel maar ik zou ze niet in mijn huis hangen omdat ze te donker van sfeer zijn. Haar tekeningen staan dan weer voor vrouwelijk, zacht, teder, correct, nauwgezet en vrij. Hieronder mijn favoriet omdat het ‘vrouw’ uitstraalt. Het doet mij in de eerste plaats denken aan eierstokken en vruchtbaarheid maar ook aan de vrouwelijke kwetsbaarheid, haar complexe natuur en fijngevoeligheid. Helemaal ‘vrouw’…
Julie
wat fantastisch om hier je spontane mening te mogen lezen over mijn werk. Ik moet toegeven dat het eigenlijk ook wel een beetje bizar aanvoelt. Sinds ik mijn werk online heb gezet, zijn ze als het ware een eigen leven beginnen leiden. Een leven waar ik geen grip meer op heb. Ik heb mijn tekeningen en schilderijen op de openbare ruimte losgelaten en vanaf nu kunnen ze geïnterpreteerd, gemanipuleerd, geaffirmeerd of misschien wel gecensureerd worden ;-). Dat voelt raar aan. Lange tijd heb ik als kunstenaar in mijn veilige atelier alleenheerschappij op wat ik creëer. Ik ga er een privé dialoog aan tussen mezelf en mijn werk. Maar wanneer ik beslis het openbaar te maken stopt dat voor een groot deel. Vanaf dan maak ik het vrij voor verschillende dialogen. Voor zoveel mogelijk zelfs! Want ik streef ernaar dat mijn werk beschreven kan worden als een soort van metafoor. Ik betrap me er namelijk nogal vaak op dat ik op zoek ga naar een beeldspraak die een minimum aan verschillende beeldende elementen met elkaar verbindt zonder het vergelijkend principe te expliciteren. Ik wil met zo weinig mogelijk informatie zoveel mogelijk mensen raken. Alsof ik iets vertrouwds en tegelijkertijd iets onuitspreekbaar wil tonen. Wanneer alle verbonden elementen in mijn werk resulteren in een ‘hoger’ element van complexere informatie ben ik content. Dan wenkt het werk als het ware naar me en dan weet ik dat ik het moet laten gaan. Er gaat veel onuitgesprokens aan mijn werk vooraf en in essentie blijft dat ook zo. Het feit dat verschillende mensen verschillende interpretaties aan mijn werk geven doet me goed. Dat is voor mij een teken dat mijn werk ondefinieerbaar blijft.
Een paar dagen geleden kreeg ik bijvoorbeeld ook nog deze interpretatie van T. in mijn mailbox:
“Windy, ik heb er al een paar keer naar gekeken omdat ik vind dat jouw tekeningen en schilderijen verschillende blikken (glimps of the eye) vragen.
En wonderlijk maar vaak zie ik er nog iets anders in dan voordien!
Ik voel me vooral aangetrokken tot je tekeningen. Ik vind dat die ook goed uitkomen op een website, daar waar ik schilderijen in het echt wil zien.
Ik ben sowieso eerder te vinden voor een eerder sobere stijl waar niet meer aan ‘bijgefoefeld’ is maar het werk er staat. Dat vind ik in jouw werk terug. De kleine bollen en lijnen staan op de een of ander manier op hun plaats maar kunnen ook verschillende betekenissen krijgen. Of zoiets.
Tegelijkertijd vind ik dat je een heel eigen stijl hebt, herkenbaar zij het niet door de herhaling van steeds dezelfde vormen maar door de manier waarop. Je werken baden in dezelfde sfeer…Opnieuw moeilijk om dat te omschrijven… het woord doet in deze tekst zonder meer tekort aan wat ik ervaar… Ik vind ook dat je erg ‘juiste’ kleuren gebruikt. Soms lijkt het alsof het kleur het uitgangspunt is, het komt alvast erg natuurlijk over voor mij…”
Kortom, lieve Julie, hopelijk zijn er nog mensen die zo’n lekker eigenwyse mening hebben over mijn werk en dan zou het wel heel tof zijn moesten ze dat hieronder posten.
Alvast ontzettend bedankt voor je interesse, liefs Windy Corteel x
Ik vind haar website zeer mooi, maar ik hou dan ook van “less is more”.
Over haar schilderijen kan ik niets zeggen, want ik kan ze precies niet bekijken (geen idee hoe dat komt).
Hé, en ze heeft op Sint-Lucas gezeten! :)
@Mirthe: normaalgezien staan ze onderaan op een rijtje; als je erop klikt, krijg je het grote beeld
Je hebt mijn nieuwsgierigheid gewekt met deze post maar ik kan de schilderijen, tekeningen en foto’s precies ook niet zien. Ik heb het zowel op mijn kot als hier thuis via mijn laptop geprobeerd en ik krijg niets te zien.
Ik ga het morgen nog eens met de computer van thuis proberen. Ik laat dan wel iets weten.
@Mirthe en Linn: vreemd. Ik zie de tekeningen en schilderijen helemaal onderaan in het klein; onder de menubalk profile, drawings,paintings, photos, contact. Laten jullie mij iets weten als dat niet het geval is?
Het ligt wellicht aan de hoogte van jullie scherm. Ik heb de navigatie een klein beetje verhoogd. Bedankt voor de feedback. Ik ben benieuwd naar het resultaat.
Inderdaad, nu zie ik ze.
Mijn voorkeur gaat op het eerste zicht ook uit naar de tekeningen maar ik heb nog niet echt de tijd genomen omdat het allemaal eens goed te bestuderen. :)